عاشق و مست روی زیبای توام ای دوست

ادبیات عرفانی

لحظه ی باشکوه انسان شدن

لحظه های باشکوهی است آن هنگام که پروانه ها متولد میشوند .آن زمان که قطره ها به دریا می پیوندند.آن هنگام که آسمان می گرید و می بارد و زمین مرده زنده میشود و دانه ها از دل خاک می رویند و شکوفا می شوند.آن زمان که خوشه های زرین گندم به بار می نشینند و با نوازش نسیم سجده می کنند.لحظه های باشکوهی است آن هنگام که پس از طوفان سهمگین دریا آرامش می یابد و خورشید طلوع می کند و با اشعه های طلایی رنگش زیبایی دریا را دوچندان می کند. آن هنگام که شب سیاه هجران به پایان می رسد و سحر از راه می رسد و آسمان تیره را می شکافد.آن زمان که ماه از پشت ابرها بیرون می آید و با اشعه های نقره ایش زمین را می پوشاند .آن هنگام که پس از زمستان سخت و سنگین اولین بادهای بشارت دهنده از راه می رسند و بوی بهاران را به ارمغان می آورند.آن زمان که گلها می شکفند و بلبلان ترانه خوانی می کنند.و زمین حیات دوباره ای می یابد و زنده می شود.و خداوندا تمام این زیباییها را خلق کردی برای انسان شدن برای غلبه بر زشتیها و پلیدیها و طلوع زیباییهای معنوی و انسانی.خدایا تویی که تمام جهان را برای انسان خلق کردی و او را برای خودت .ما را با هدف خلقت آشنا بگردان.آمین

  • فائزه شریعتی نیا

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی